انحلال شرکت در حقوق ایران

انحلال شرکت | وکیل امداد

وقتی شرکتی تصمیم بگیرد که به فعالیت خود پایان دهد باید منحل شود و طبق قانون تجارت باید مراحلی را سپری کند تا انحلال انجام پذیرد.

انحلال شرکت 

شرکت‌هایی که نامحدود باشند اجباری بر ادامه‌ی فعالیت ندارند و هر زمان که اراده کنند می‌توانند شرکت را منحل نمایند.

شرکت با مسئولیت محدود کمی متفاوت است یعنی متشکل از دو یا چند نفر می‌باشد که برای امور تجاری فعالیت می‌کنند.

برای انحلال این قبیل شرکت‌ها بایستی تصفیه‌ی کلیه‌ی اموال شرکت انجام شود و هر یک از شرکا به میزان سهم خود قبول مسئولیت می‌کنند.

چنانچه تصفیه‌ی اموال و دارایی شرکت برای پرداخت بدهی شرکت مکفی نباشد، هر شخص به اندازه‌ی سهم خود باید پرداخت بدهی را بر عهده گیرد.

آثار انحلال شرکت

پس از اینکه انحلال شرکت انجام شد در صورتی که سرمایه‌ای باقیمانده باشد در ابتدا باید به تصفیه‌ی شرکت پرداخت. آنگاه آن باقیمانده بین شرکا تقسیم می‌شود.
در صورتی که پرداخت کامل به طلبکاران شرکت انجام شده باشد؛ دیگر طلبکاران حقوقی نسبت به شرکت ندارند و قانونگذار مرور زمان کوتاهی را در این دعاوی پیش بینی کرده است.

تصفیه‌ی شرکت

تصفیه شرکت منتهی می‌شود به وصول و دریافت کلیه‌ی مطالبات و پرداخت دیون شرکت و انجام تعهدات آن.

هرگاه که اموال و دارایی شرکت برای پرداخت بدهی خود مکفی نباشد آنگاه با تعیین سهم هر یک از شرکا قسمتی از عملیات تصفیه انجام می‌شود.

قانونگذار دو روش برای امر تصفیه پیش‌بینی کرده است:

۱_ از طریق قرارداد و اساسنامه شرکت که گاهاً پیش‌بینی کرده‌اند.

۲ _ تصفیه‌ی قانونی: آن زمانی است که در اساسنامه شرکت برای تصفیه پیش‌بینی نشده باشد و در این صورت تصفیه زیر نظر دادگاه انجام می‌‍شود.

انتصاب مدیر تصفیه

روند تصفیه اگر در شرکت‌های تضامنی و نسبی و مختلط غیر سهامی و سهامی در اساسنامه پیش‌بینی خاصی نشده باشد آنگاه مسئولیت با مدیر یا مدیران شرکت می‌باشد.

در صورتیکه بین خود، اشخاص دیگری از خارج یا از بین خود برای تصفیه مشخص کنند، باید اسامی آنها به اداره‌ی ثبت اسناد اعلان گردد. ولی اگر امر تصفیه از بین مدیران بود دیگر نیازی به ثبت و اعلان اسامی نیست.

اگر اسامی غیر از مدیران ثبت و اعلان نگردد شخص ثالث که با آنها معامله می‌کند مسئولیتی نسبت به آنها ندارد.

وظایف مدیر تصفیه

وظیفه مدیر تصفیه عبارتست از جمع آوری کلیه‌ی اموال و دارایی، وصول و نقد کردن اموال و دارایی، پرداخت کلیه‌ی بدهی‌های طلبکاران و پایان دادن به کارهای جاری و کلیه‌ی تعهدات است. در نهایت تقسیم دارایی شرکت است.

تقسیم دارایی شرکت

درباره تقسیم دارایی شرکت باید قوانین مدنی و قانون امور حسبی، هر دو مد نظر قرار گیرد و در اجرای این قوانین باید شرایط خاص شرکت‌های تجاری و شرکا را در نظر گرفت.

در این خصوص دو نکته باید ذکر شود:

۱ _ وقتی شخصیت حقوقی شرکت زایل شد، دارایی باقیمانده حق مشترک شرکا قرار می‌گیرد و کلیه‌ی دارایی چه نقد شده باشد و چه نشده باشد به مالکیت همه‌ی شرکا در می‌آید.

آن دسته از شرکایی که دارایی غیر پولی را در زمان تشکیل شرکت به عنوان حصه به شرکت آورده‌اند حق مطالبه‌ی عین آن‌ها را ندارند، بلکه به نسبت میزان آورده‌ی خود نسبت به دارایی‌های قابل بحث حق مالکیت خواهند داشت.

اما می‌توانند در حین نوشتن و تنظیم اساسنامه، شرکتنامه یا در زمان تقسیم دارایی شرکت این توافق را بکنند که عین اموال با پرداخت ما به التفاوت به دیگر شرکا به صاحبان قبلی آنها بازگردد.

از نظر اعتبار یک چنین توافقی تابع قواعد عام حقوق مدنی خواهد بود.

۲_ بعد از اینکه شرکت تمام بدهی خود را پرداخت کرد و دارایی آن به اندازه‌ی سرمایه‌ی شرکت بود تقسیم آن به اندازه‌ی آورده‌ی هر شخصی انجام می‌شود.

یعنی کسی که سرمایه‌ی او فقط کار بوده سهمی نسبت به دارایی ندارد، در صورتیکه دارایی بیشتر از سرمایه‌ی شرکت است.

عاقلانه است که ارزش افزوده میان همه‌ی شرکا تقسیم شود البته قانون تجارت مشخص نمی‌کند که این ارزش افزوده به چه نسبتی تقسیم شود.

مطالب مرتبط
avatar
  تمایل دارم مرا مطلع کنید وقتیکه